kopi susu  Met veel moeite vind ik een zitplaats in het overvolle busje naar Solo, in Indonesië. Tegenover mij zit een oude Javaanse vrouw. Twee priemende bruine ogen kijken mij onderzoekend aan. Ineens buigt zij zich naar mij toe en haar wijsvinger raakt zachtjes mijn neus aan. “Kopi Susu?” vraagt ze. “Ben jij koffie met melk?”

Als blanke vrouw met lichte ogen en rossig haar word ik in Indonesië, het geboorteland van mijn moeder, als indo (van gemengd Nederlands-Indonesische afkomst) herkend. Iets wat mij in Nederland maar zelden overkomt.

Dan willen alle passagiers in het busje het weten: wie is er dan Kopi; wie is er een van ons ? Ik vertel hen over mijn Indonesische oma Rosalina uit Oost-Java. Getrouwd met een Limburgse gelukzoeker uit Meerssen, mijn opa Johannes. Mijn grootouders, die ik nooit gekend heb, alleen uit de verhalen van mijn indo-moeder.